De Moderne Man

Vorig weekend werd op vaderdag de prijs uitgereikt aan de modernste man van Nederland. Volgens initiatiefnemers Plasterk en Women Inc is dat de man die de zorg voor zijn kinderen weet te combineren met zijn werk. Kinderlozen worden dus uitgesloten van deze prijs. Kennelijk kan een kinderloze man nooit modern zijn. Dat riekt bijna naar de goedkope kritiek op Heleen Mees die ik wel eens hoor: “wat weet zij er nou van, ze heeft geen eens kinderen”.

Women Inc zet zich in voor de positie van de vrouw en doet dat met verve. Via de website kun je goed op de hoogte blijven rond deze thematiek en lees je veel over de belemmeringen die vrouwen ondervinden in werk en dagelijks leven. Carrière maken is niet eenvoudig in Nederland als vrouw, Nederland loopt hopeloos achter bij andere landen waar het de vrouwelijke werknemers op topniveau betreft. Daarvoor zijn verschillende argumenten: vrouwen ontbreekt het aan ambitie, mannen staan in de weg en de kinderopvang is niet goed geregeld. Allemaal waar. Wat verder belangrijk is, is dat de partner van de betreffende vrouw zijn vrouw steunt in haar loopbaan: luistert hij naar haar problemen (zonder meteen dé oplossing te geven), verdiept hij zich in haar werk, zegt hij afspraken af voor haar etc…. Zonder die steun is het erg lastig om die carrière te maken.

En die steun is dus niet alleen een vriendelijk “kom op meid”, maar meer dan dat. Dat betekent dat je ook taken op je neemt die traditioneel bij de vrouw liggen in calvinistisch Nederland. Koken, wassen, strijken en de plee schoonmaken hoort veelal nog in het takenpakket van de vrouw. En ja, kinderen opvoeden ook.

Veel van de vaders op de genomineerdenlijst staan erop, omdat ze een dinsdagmiddag met de kinderen zijn. Ik ken veel vaders met zo’n dinsdagmiddag. In de praktijk betekent dat “leuke dingen doen” met de kinderen of thuiswerken. Is dat nu modern?

Ik wil weten of deze mannen de boodschappen doen of ze wel eens de plee schrobben wat ze over hebben om zijn vrouw te ontlasten, met of zonder kinderen. Dát is wat mij betreft een moderne man. Het is toch niet te geloven dat de minister een prijs uitrekt op basis van een vrijwillige papadag? Dit illustreert wat mij betreft de interesse die deze minister toont in emancipatie: een prijs uitreiken aan een soortgenoot, man met kinderen en een goede baan. Precies de barrière waar de Nederlandse ambitieuze vrouw tegenaan loopt. De oudere blanke man die voor de topfuncties nog altijd zijn soortgenoten uitkiest: dan weet je tenminste wat je in huis haalt.

P.S. in OBALive op 23 juli is Ina Brouwer te gast en zal het onder andere gaan over het ¨glazen plafond¨, 2 juli is Rick van der Ploeg te gast en schuift ook Heleen Mees aan om over Vrouwen & Economie te spreken. De uitzendingen kun je of luisteren op radio 5 van 19:00 tot 21:00 en daarna voor eeuwig op www.obalive.nl

topweek

Zondag 8 maart is het internationale vrouwendag en dus is de komende week vrijwel elke avond een debat over emancipatie. Vorige week bij het eerste en laatste debat voor de kandidaten voor plek twee op de lijst ging het ook even over emancipatie. Ik heb in dit debat aangegeven dat ik het echt gênant vind om met 10 mannen en 1 vrouw voor plek 2 te gaan. Natuurlijk speelt het terugtrekken van Tineke Strik daarin mee, maar dan nog… In het debat werd natuurlijk naar voren gebracht dat er al een vrouw op 1 staat en daar ben ik dan ook blij mee, tenminste één vrouw aan de top. En ja, ik was en ben niet te beroerd om aan te geven dat een vrouw op 1 mij meer kans geeft om op twee te komen. Een mannelijke kandidaat voor plek twee die dat niet stiekem dacht liegt.

Het treurige feit blijft: geen keuze in vrouwelijke kandidaten voor plek 2 van de lijst en dat is wat mij betreft een puntje voor de evaluatie. GroenLinks heeft zat vrouwelijke kwaliteit in haar ledenbestand en voor een volgende keer wil ik die terug zien op de lijst. Ik wil graag keuze, keuze uit meerdere vrouwen. Het argument dat Judith Sargentini op die plek 1 staat omdat ze vrouw is, die werp ik verre van mij en zijn GroenLinks onwaardig.

Om de emancipatie van de vrouw verder te krijgen is er nog steeds actief beleid nodig. Ik ben zelf een vaste bezoeker van Women Inc en iedere keer weer doe ik daar leuke ideeën op en zie en spreek ik iedere keer veel vrouwen die verder willen met hun carrière maar op allerlei problemen stuiten om dat mogelijk te maken. Daarom is er dan ook een taak voor de overheid om simpelweg af te dwingen dat dat soort barrières worden weggenomen. Daarom heb ik óók weer bij het debat in Leiden gepleit voor een Europese aanpak. Ik vind dat je als Europa het goede voorbeeld moet geven en daarom zou Europa dan ook werk moeten maken van vrouwenparticipatie. Ik wil ervoor pleiten dat de EU in haar voorwaarden gaat opnemen dat zij zaken doet met partijen die bijdragen aan ¨women on top¨. Naar Spaans voorbeeld zie ik graag dat Europa alleen zaken doet met bedrijven die de 40% norm hanteren: tenminste dit percentage van de topbestuurders van een bedrijf bestaat uit mannen of vrouwen. Voldoe je daar niet aan als bedrijf? Dan ben je geen knip voor de neus waard en zoeken we wel even verder naar een aanbieder die daar wél aan voldoet.

Europa moet het goede voorbeeld geven binnen haar eigen organisatie om ook daarbuiten recht van spreken te hebben: daar hoort maatschappelijk ondernemen bij, daar hoort duurzame ontwikkeling bij en daar hoort ook emancipatie bij.

Voor GroenLinks geldt hetzelfde: als wij voor volgende lijsten aan de top keus hebben tussen een percentage van minder dan 40 procent voor mannen of vrouwen, dan kunnen we ons hoofdstukje emancipatie wel schrappen in het programma.