So you think you can be a president?

Het is toch wel jammer dat de eerste president van Europa niet gekozen wordt, hoe leuk zou het kunnen zijn?! Met de huidige kandidaten uit al die verschillende landen zou Endemol en soortgenoten er zo een geweldige TV-avond van kunnen maken. Als het kan met het Eurovisiesongfestival, het Europees Kampioenschap voetbal, de Championsleague… dan moet een integrale uitzending met een spectaculaire verkiezing toch ook moeten kunnen?

So you think you can be a president is een Europees programmaconcept van 2009. Verkiezingen 2.0 zou ik zeggen. Heel Europa aan de buis gekluisterd met mobiele telefoon in de hand om hun favoriete kandidaat eruit te halen. Een deskundige jury bestaande uit de Ferry Mingelens uit heel Europa en gaan met die banaan. De sterkste debater, een wie-weet-het meeste-van europa-ronde, een herken-de-taalwedstrijd, de fermste handdruk en als finale de speech die alle Europeanen hun hart sneller doen kloppen.

Maar helaas… tot die tijd zullen we het moeten doen met besprekinkjes in de wandelgangen.

1 Europa, 1 samenleving?

Wilders naar Europa. Nederlands belang eerst. En dan moet je je toch bedenken hoe wij als Europeanen hebben gestreden voor onze vrijheden: in Oost Europa, in Spanje en ook in Nederland. En nu allemaal samen in één Europa. En rond Europa dichte grenzen. Spanje ligt aan die grens en in Nederland lezen we maar weinig over die grens. En die grens verdient nog meer aandacht als partijen als de PVV zich aandienen voor Europa. In Spanje is een belangrijk nieuwsthema immigratie. Dat komt door dit soort verschrikkelijke beelden. In dit overzicht, maar dan moet je wel Spaans kunnen, kun je zien hoe vaak en hoeveel bootjes met en zonder overlevenden vrijwel dagelijk de kust proberen te halen. Dan zie je dat de 26 doden die maandag uit zee gevist werden, allesbehalve uitzondering zijn. Iedere dag weer zijn er mensen op zoek naar vrijheid en die hopen ze te vinden door met enorme aantallen in piepkleine bootjes de oversteek te wagen.

De 3e wereld is een van de slachtoffers van de crises. Veel westerse landen verlagen hun budgetten voor ontwikkelingssamenwerking: Ierland bijvoorbeeld met 10 procent en Italië spant de kroon met een halvering van hun budget. Landen die het gelijk houden geven overigens ook minder. Immers de budgetten bestaan uit een percentage van het Bruto Nationaal Product en die daalt. Zo weten we sinds gisteren dat het CPB in ieder geval voorspelt dat de economie met 3,5 % zal krimpen.

Wat zal dit betekenen voor Zuid Spanje en de Canarische eilanden? Nog meer bootjes met vluchtelingen? Nog meer doden op zee? 

Zwitserland en Spanje schroeven in ieder geval hun budgetten voor ontwikkelingssamenwerking op, tegen de trend in van andere Europese landen. Spanje wordt hiermee één van de koplopers in Europa voor wat betreft hulp aan ontwikkelingslanden. In tijden van economische crisis is dat een groots gebaar van solidariteit met de rest van de wereld. Dat staat in contrast met geluiden elders in Europa waar landen vooral met zichzelf bezig zijn, tegen het protectionistische aan. 

En het staat al helemaal in contrast met de nieuwe Nederlandse Europese partij van Wilders. De ellende op zee bij Spanje toont aan hoe belangrijk het is om in Europa gezamenlijk problemen aan te pakken. Dan kun je niet vanuit het kleine Nederland roepen dat ze het allemaal maar uit moeten zoeken. Nederlands belang eerst… hoe durf je!

Turkije mag nooit lid worden van de Europese Unie, niet nu, niet over honderd jaar, niet over duizend jaar, helemaal nooit.

He, wat gezellig! Geert Wilders in het Europarlement. En met die aankondiging komt hij meteen met een prachtig voorbeeld van de onverdraagzaamheid van zijn partij de PVV. Want met ¨Turkije mag nooit lid worden van de Europese Unie, niet nu, niet over honderd jaar, niet over duizend jaar, helemaal nooit¨ geeft hij wel weer blijk van hoe hij aankijkt tegen een land als Turkije. En tja, welk argument hij heeft om Turkije uit te sluiten, dat zegt zijn website nog niet. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met welk geloof er over het algemeen wordt aangehangen in Turkije.

De PVV in het Europarlement… het was te verwachten na zijn retourtje Londen. Want o,o, wat zullen we een plezier beleven als hij door Europa wil reizen. Als hij een beetje geluk heeft wordt hij in andere landen ook geweigerd en kan hij weer lekker wijzen en klagen. En dat is natuurlijk fijn voor zijn campagne. 

Geert Wilders wil het geld in Nederland houden, samenwerken mag, maar geld mag het niet kosten. Sterker nog hij wil al het geld terug en wil dat het Nederlands Parlement vetorecht krijgt. Want…. eigenbelang eerst. Samen voor ons eigen: denk klein, stem PVV!

diversiteit

Vanavond is er in Amsterdam weer een lijsttrekkersdebat. Dit keer met het thema Emancipatie en Diversiteit. Nederland is nog steeds een land waar het qua emancipatie nog erg, erg langzaam gaat, zoals we achterlopen met de windmolens, zo lopen we ook achter met ons emancipatiebeleid en tolerantie voor diversiteit, we scoren slecht op de lijstjes. Dit jaar begon met de uitzendingen van Triana. de politieke talkshow van de NPS met ¨een flinke knipoog¨. Maar dat was nauwelijks een knipoog te noemen, het was gewoon schaamteloos. Uitzending 1: Joost Karhoff als presentator, Rick van der Ploeg, Hans Wiegel, Prem Radhakishun, Jort Kelder en nog een jongen met een reportage waar geen vrouw in te bekennen was. De vrouwen waren er sléchts om de drankjes in te schenken. Ik besloot er niet meer naar  te kijken. Inmiddels heb ik gezondigd vanwege de discussie die er was vanwege de column van Margriet van der Linden. Die column moest ik terugzien en was briljant. Overigens zat toen Wijnand Duyvendak aan tafel met cabaretier Jandino, Fred Teeven en – wederom – Jort Kelder. Ik raad die uitzending aan. Deze week weer was Margriet van der Linden op TV bij Pauw en Witteman. Aan het einde kreeg ze een  ¨goed gedaan meid¨ mee met de handdruk van Jeroen Pauw: alsof ze een klein kind was die zojuist met succes haar turnoefening had afgerond. En het is geen uitzondering.

In Nederland wordt nog steeds onterecht trots melding gemaakt van het aantal vrouwen in het kabinet, in Spanje bijvoorbeeld is dat niet echt een issue, daar zijn ze er gewoon. Daar is ook meer dan 50% van de management laag bij de overheid vrouw. Op de werkvloer ziet men vrouwen gewoon als gelijk, als professionals en hebben gelijke kansen. In Nederland is dit op te veel plekken vaak nog niet het geval, zeker niet bij de overheid.

In Europa valt nog steeds veel te doen: het is en blijft een mannenbolwerk. En dan heb ik het nu alleen over vrouwen. Ook andere groepen worden in verschillende landen gediscrimineerd of buitengesloten.  En natuurlijk heeft ieder land ook een keerzijde waar aandacht voor moet zijn. Waar Spanje een veel te hoog cijfer heeft voor vrouwenmishandeling met in veel gevallen de dood tot gevolg, staat dit tenminste wel ook hoog op de agenda van het kabinet en wordt er snel gehandeld als het gaat om wet en regelgeving om dit het hoofd te bieden. Emancipatie is in Nederland nog steeds een ondergeschoven kindje in handen van minister Plasterk.

Geert Mak heeft Europa uitvoerig beschreven en hier is een prachtige tv-serie over gemaakt. Eén van die afleveringen gaat over het Spaanse Ronda en omgeving, waar ik tot voor kort woonde. De aflevering laat de onzichtbare scheiding tussen Spanjaarden zien. Een scheiding die bestaat sinds de Spaanse Burgeroorlog en voortduurde tijdens het bewind onder Franco. Nog geen 30 jaar heeft Spanje een grondwet en een democratisch gekozen parlement. Vrienden van mij kunnen zich nog herinneren hoe zij ´s nachts door hun ouders de daken werden opgestuurd om stiekem brood te ruilen voor een kip. Nu zijn deze mensen rond de 40, hebben sommigen een baan, velen een eigen auto, een gezin, een lening bij de bank en vooral: vrijheid. De ontstane welvaart heeft velen ¨goed¨ gedaan. De tegenstellingen zijn bijna overwonnen, een ontwikkeling die in Oost-Europa nog in de kinderschoenen staat. Het is dan ook spijtig te zien dat nu, ten tijde van economische crisis, in Europa weer onvrede ontstaat en dit zou kunnen leiden tot een hardere houding naar bijvoorbeeld immigranten. Immers met druk op de arbeidsmarkt zullen waarschijnlijk weer wijzende vingers gaan naar ¨baantjesinpikkers¨. Het is daarom zaak om in Europa te blijven strijden voor gelijke rechten voor álle Europeanen.

Ik zou, als Europarlementariër, willen strijden voor een tolerant Europa voor iedereen. GroenLinks maakt zich al jaren sterk voor emancipatie en verdraagzaamheid, in Polen bijvoorbeeld voor homorechten. De samenleving is er bij gebaat om respectvol met elkaar om te gaan. Een sterke duurzame economie is een belangrijke factor om in die vrijheid te kunnen samenleven. Diversiteit in de meest brede zin des woords is iets om trots op te zijn.

Voor de emancipatie van minderheden staat wereldwijd nu opeens een voorbeeld, zijn naam hoeft niet genoemd te worden. Tegelijkertijd: iedereen spreekt er alle lof over, maar in de praktijk moeten we in Europa nog heel veel zien waar te maken. In het dagelijks leven lopen iedere dag weer allerlei mensen aan tegen de intolerantie van andere mensen.

Europa, vele landen van veel cultuur & vele culturen: al die Europeanen zullen gezamenlijk met recht op die eigen cultuur en culturen samen moeten leven. Een basis daarvoor is wel: gelijke rechten voor iedereen en tolerantie van anderen, de wil om eens buiten de eigen kaders te denken, en te zien wat we eigenlijk voor kansen missen. Europa is divers en die diversiteit moeten we koesteren: discriminatie mag dan ook geen plek krijgen in Europa.

 

Texel aan de Middellandse Zee

Een gebied zo groot als Texel. En heel Amsterdam sturen we er naartoe. Want, die anderhalf miljoen Amsterdammers kunnen gewoon beter dáár zitten. Weg mogen ze niet, we sluiten de hele handel af en voedsel en medicijnen mogen er niet naartoe. Nou ja, okay dan, heel af en toe, een beetje. Tuurlijk vinden ze dat niet leuk, die Amsterdammers, en een behoorlijke groep zal dus ook wel alle mogelijkheden benutten om dat te laten weten. Maar als dat te ver gaat, dan pakken we ze écht aan. Buiten het zicht van de camera. Ze kunnen toch nergens naartoe, dus het is prijsschieten geblazen.

Dat is, heel kort door de bocht de situatie die we hebben in de Gazastrook. Anderhalf miljoen mensen op een gebied zo groot als Texel, hermetisch afgesloten en verstoten van medische hulp en voedsel, zonder al te veel zicht op een toekomst. En dan schieten we op en bombarderen we deze mensen die als ratten in de val zitten. Vanuit de zee de marineschepen, vanaf land de tanks en vanuit de lucht raketten.

En wij kijken toe: Balkenende heeft wel begrip voor de Israël, laat hij weten bij Buitenhof. De kamer vindt het niet de moeite waard om ervoor terug te komen van het kerstreces en Europa doet ook al weinig tot niets: een oproep tot een staakt-het-vuren en daar blijft het bij.

Ik kan er gewoon niet bij. Hoe is het mogelijk dat de parlementen in Europa toe blijven kijken en zich beperken tot het roepen van: Jongens hou eens op!? Het kan toch niet zo zijn dat wij toekijken wanneer een leger een grote groep mensen opsluit in een gebied en op zulke brute wijze die mensen aanvalt?

Europa, inclusief Nederland, zal zich harder op moeten stellen. De humanitaire situatie die Israël heeft gecreëerd in de Gazastrook, het schenden van de mensenrechten door Israël middels het afsluiten van anderhalf miljoen mensen van voedsel en medicijnen kan niet langer worden geaccepteerd. Europa moet voorwaarden stellen aan de privileges die zij geeft aan Israël. Israël heeft zich te houden aan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en zoniet dan mogen sancties niet uitblijven. In feite krijgt Israël de laatste jaren carte blanche om te doen en laten wat ze wil: het bouwen van een muur, het isoleren en uitsluiten van een bevolking, enzovoorts.

Deze aanvallen van Israël leiden tot niets: de steun aan Hamas zal alleen maar meer groeien, de spanning tussen Israëli’s en Palestijnen zal alleen maar toenemen en iedere dag weer zullen we meer en meer slachtoffers moeten betreuren tot de dag er geen mens meer over is. Het Nederlands Parlement moet zich uitspreken tegen dit soort geweld. Europa moet zich verenigen en zich nadrukkelijk mengen in de enorme opgave dit conflict op te lossen.